{"id":5630,"date":"2020-04-27T12:40:05","date_gmt":"2020-04-27T10:40:05","guid":{"rendered":"http:\/\/agora.xtec.cat\/insbadiaimargarit\/?p=5630"},"modified":"2020-04-27T12:40:05","modified_gmt":"2020-04-27T10:40:05","slug":"mes-mostres-de-les-creacions-de-sant-jordi","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/agora.xtec.cat\/insbadiaimargarit\/portada\/mes-mostres-de-les-creacions-de-sant-jordi\/","title":{"rendered":"M\u00e9s mostres de les creacions de Sant Jordi"},"content":{"rendered":"<p>En aquest article, us volem compartir el diari de confinament amb llengua castellana de la Cl\u00e0udia Ter\u00e9s, una de les guanyadores d&#8217;aquest certamen. Us recomaneu que el llegiu per les petites per\u00f2 essencials reflexions i aportacions de la seva autora a aquesta situaci\u00f3 de confinament, de crisi sanit\u00e0ria i de dificultats diverses en la qual estem submergits tots plegats.<\/p>\n<p><strong><em>Una mezcla de sensaciones<\/em><\/strong> por Cl\u00e0udia Ter\u00e9s, 4\u00ba ESO.<\/p>\n<p><b>7 de abril de 2020<\/b><\/p>\n<p>Una mezcla de sensaciones es lo que padezco desde que este maldito virus empez\u00f3.<\/p>\n<p>Y aqu\u00ed estoy, escribiendo un diario, sinti\u00e9ndome privilegiada porque ninguno de mis familiares ni amigos ha cogido el virus. Tambi\u00e9n preocupada por mis padres: por mi madre, porque ella es enfermera y lucha diariamente contra el virus, cosa que me asombra y, aunque no se lo diga, me llena de orgullo; por mi padre, porque \u00e9l es taxista y transporta a personas contagiadas, hecho que me maravilla y me hace darme cuenta de lo fuerte que es. Impotente frente a todas las v\u00edctimas diarias que el covid-19 se cobra. Enfadada con los pol\u00edticos por no escuchar a los cient\u00edficos que llevaban tiempo advirti\u00e9ndoles.<\/p>\n<p>Y, finalmente, s\u00f3lo me gustar\u00eda recalcar una frase que me ha cautivado y me ha hecho reflexionar \u201cSe puede enga\u00f1ar a parte del pueblo parte del tiempo, pero no se puede enga\u00f1ar a todo el pueblo todo el tiempo\u201d\u00a0 de Abraham Lincoln.<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p><b>8 de abril de 2020<\/b><\/p>\n<p>A m\u00ed me parece que ha pasado muy poco tiempo, pero la realidad es que ya llevamos veintisiete d\u00edas de encierro.<\/p>\n<p>\u00bfPor qu\u00e9 me siento as\u00ed? La respuesta es porque todos los d\u00edas me parecen iguales: Es como si un domingo se repitiera una y otra vez. Un domingo, porque no vamos al instituto, y porque ese d\u00eda mis padres suelen trabajar por la ma\u00f1ana. Y se me repite una y otra vez porque cada d\u00eda hago lo mismo: me levanto, desayuno, hago deberes, hago ejercicio, pongo la mesa, como, recojo la mesa, me tumbo en el sof\u00e1, ceno y me voy a la cama. En fin: un largo tiempo que se me pasa volando.<\/p>\n<p>En conclusi\u00f3n, un tiempo precioso que da lugar a muchas reflexiones, sobre todo a la m\u00e1s repetida: \u201cY yo, qu\u00e9 estar\u00eda haciendo ahora mismo en otros tiempos?\u201d.<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p><b>9 de abril 2020<\/b><\/p>\n<p>Ya casi va hacer un mes de esta cuarentena. Sinceramente, los primeros d\u00edas me la tom\u00e9 a broma, porque no me\u00a0 cre\u00eda lo que estaba pasando: mi mente no asimilaba que un virus llegar\u00eda a encerrar a todo un pa\u00eds en casa; y la verdad, me cost\u00f3 creerlo.<\/p>\n<p>Para empezar: Hoy, desde el balc\u00f3n de mi casa, he visto a un grupo de ni\u00f1os juntos y mi expresi\u00f3n ha sido de incredulidad ante lo que contemplaba. \u00bfDe verdad existe en este pa\u00eds la solidaridad? Pues aunque no nos lo parezca, s\u00ed que existe. Porque no debemos hacer caso de esos cuatro gatos que se saltan las leyes, ya que,\u00a0 detr\u00e1s de ellos,\u00a0 hay millones de personas que son solidarias y piensan en los dem\u00e1s antes de hacer las cosas. Cada d\u00eda veo a un pa\u00eds m\u00e1s unido, que prescinde de las ideas y de las banderas. Y eso me llena de orgullo y alegr\u00eda.<\/p>\n<p>Y, para terminar, s\u00f3lo quer\u00eda recordarme que juntos lo superaremos.<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p><b>10 de abril de 2020<\/b><\/p>\n<p>Hoy, con tanto tiempo para meditar, he reflexionado sobre lo que este virus le aporta a mi familia. Pens\u00e1ndolo bien, este virus nos ha unido, tanto a los de casa como a los que viven lejos.<\/p>\n<p>Porque aqu\u00ed, en casa, la situaci\u00f3n ha mejorado: nuestro v\u00ednculo se ha hecho m\u00e1s estrecho y ello conlleva m\u00e1s risas y m\u00e1s felicidad. Porque mi hermana y yo sabemos que no les debemos llevar la contrar\u00eda a nuestros padres, en especial a mi madre, la cual llega cada d\u00eda m\u00e1s cansada a casa y eso, a nosotras, nos entristece.<\/p>\n<p>Por otro lado, la cuarentena nos ha ense\u00f1ado a echar de menos a los que no ech\u00e1bamos de menos, sobre todo a las abuelas: por ello, mi hermana y yo intentamos llamarlas diariamente.<\/p>\n<p>En mi m\u00e1s sincera opini\u00f3n, creo que esta cuarentena nos unir\u00e1 m\u00e1s a todos y nos har\u00e1 querernos mucho m\u00e1s unos a otros.<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p><b>11 de abril de 2020<\/b><\/p>\n<p>Hace un mes exactamente que un virus me iba a cambiar la vida, a m\u00ed y al resto del\u00a0 mundo.<\/p>\n<p>Una vida que antes estaba llena de gente, ahora se ha quedado vac\u00eda. Vac\u00eda y melanc\u00f3lica: echo de menos a mi familia, pero tambi\u00e9n a mis amigos de toda la vida. Aunque nos llamemos diariamente, echo de menos sus abrazos, sus consejos y por encima de todo, la manera en que me hac\u00edan re\u00edr. Porque, pens\u00e1ndolo despacio, me he dado cuenta de lo importante que son los amigos, y s\u00e9 que no los tendr\u00e9 siempre a mi lado, pero s\u00ed que vivir\u00e1n para siempre en lo m\u00e1s sincero y aut\u00e9ntico de mi alma.<\/p>\n<p>Y, para finalizar, quer\u00eda expresar mi agradecimiento, desde estas p\u00e1ginas, a todos los amigos que han pasado, pasan y pasar\u00e1n por mi vida, porque gracias a ellos soy la persona de hoy en d\u00eda. Os quiero.<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p><b>12 de abril de 2020<\/b><\/p>\n<p>Hoy me he levantado con ganas de pensar, o como a m\u00ed me gusta decir, reflexionar. Me he echado en la cama y me he parado a pensar en el efecto econ\u00f3mico que esta pandemia mundial supondr\u00e1.<\/p>\n<p>Efecto econ\u00f3mico, y no a nivel de las grandes empresas, sino empezando por mi propia familia. Mi padre ya no trabaja como antes: incluso me atrever\u00eda a decir que solo hace un 10% de los viajes que realizaba. En cuanto a mi madre, ella trabaja igual que antes, incluso m\u00e1s (cubriendo guardias, ayudando a compa\u00f1eros afectados\u2026) \u00bfY por qu\u00e9 al personal sanitario no se le sube el sueldo? Ellos est\u00e1n expuestos al virus, en primera fila, luchando contra \u00e9l, y no se les recompensa econ\u00f3micamente.<\/p>\n<p>Para acabar, quiero decir que deber\u00edamos pensar m\u00e1s en las personas que, aunque parece que no hacen nada, hacen mucho.<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p><b>13 de abril de 2020<\/b><\/p>\n<p>Para empezar, hoy me apetece hablar sobre la gente que sufre enfermedades, desde las menos graves hasta las m\u00e1s graves.<\/p>\n<p>Hoy\u00a0 me vienen a la mente gente como una amiga m\u00eda que sufre de anorexia; resumiendo: estando todo el d\u00eda en casa y no teniendo en qu\u00e9 pensar, supongo que la anorexia se le debe venir encima, y es una cosa que me entristece. Tambi\u00e9n me viene a la mente el autismo. Creo que es muy delicado este tema y, la verdad, me alegr\u00f3 saber que las personas que lo sufren pueden salir a la calle, porque creo que\u00a0 son unas luchadoras, que pelean la batalla de la vida d\u00eda a d\u00eda.<\/p>\n<p>Finalmente, me gustar\u00eda decir que, por una parte, entiendo la situaci\u00f3n en la que estamos, pero por otra nunca la llegar\u00e9 a comprender del todo.<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p><b>14 de abril de 2020<\/b><\/p>\n<p>En mi m\u00e1s sincera opini\u00f3n, creo que estos d\u00edas he reflexionado demasiado.<\/p>\n<p>Por un lado, creo que es bueno que tenga tiempo para pensar sobre cosas en las que nunca antes no lo habr\u00eda hecho; esto me ha hecho madurar mucho. Pero por otro lado, creo que pensar tanto al final no es muy bueno, y por una simple raz\u00f3n: porque todos estos pensamientos acaban llegando a una conclusi\u00f3n final triste, sea la que sea, pero triste al fin y al cabo. Y no creo que esto me haga da\u00f1o, pero\u00a0 me desgasta, porque todos mis sue\u00f1os se van ti\u00f1endo de un tono gris\u00e1ceo.<\/p>\n<p>Hoy s\u00f3lo quiero recordaros a todos que deb\u00e9is cuidaros y, sobre todo, cuidar de vuestra mente.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>En aquest article, us volem compartir el diari de confinament amb llengua castellana de la Cl\u00e0udia Ter\u00e9s, una de les guanyadores d&#8217;aquest certamen. Us recomaneu que el llegiu per les petites per\u00f2 essencials reflexions i aportacions de la seva autora a aquesta situaci\u00f3 de confinament,&hellip;  <a href=\"https:\/\/agora.xtec.cat\/insbadiaimargarit\/portada\/mes-mostres-de-les-creacions-de-sant-jordi\/\" title=\"Read M\u00e9s mostres de les creacions de Sant Jordi\">Llegeix m\u00e9s\u00bb<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":149,"featured_media":5600,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"footnotes":""},"categories":[31,150,173,29,123],"tags":[118,93,116,220,91,120,114,124],"class_list":["post-5630","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-ampa","category-biblioteca","category-eso-4","category-portada","category-til","tag-ampa","tag-biblioteca","tag-concursos","tag-curs-2019-20","tag-dies-tematics","tag-festes","tag-lectura","tag-projecte-educatiu"],"post_mailing_queue_ids":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/agora.xtec.cat\/insbadiaimargarit\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5630","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/agora.xtec.cat\/insbadiaimargarit\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/agora.xtec.cat\/insbadiaimargarit\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/agora.xtec.cat\/insbadiaimargarit\/wp-json\/wp\/v2\/users\/149"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/agora.xtec.cat\/insbadiaimargarit\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=5630"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/agora.xtec.cat\/insbadiaimargarit\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5630\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5642,"href":"https:\/\/agora.xtec.cat\/insbadiaimargarit\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5630\/revisions\/5642"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/agora.xtec.cat\/insbadiaimargarit\/wp-json\/wp\/v2\/media\/5600"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/agora.xtec.cat\/insbadiaimargarit\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=5630"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/agora.xtec.cat\/insbadiaimargarit\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=5630"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/agora.xtec.cat\/insbadiaimargarit\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=5630"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}