{"id":530,"date":"2005-04-28T16:03:39","date_gmt":"2005-04-28T15:03:39","guid":{"rendered":"http:\/\/agora.xtec.cat\/iesperefontdevila\/general\/comiat-per-pere-fontdevila\/"},"modified":"2019-07-16T00:19:05","modified_gmt":"2019-07-15T22:19:05","slug":"comiat-per-pere-fontdevila","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/agora.xtec.cat\/iesperefontdevila\/altres\/institut\/comiat-per-pere-fontdevila\/","title":{"rendered":"Comiat per Pere Fontdevila"},"content":{"rendered":"<h3><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\" wp-image-4967 alignnone\" src=\"https:\/\/agora.xtec.cat\/iesperefontdevila\/wp-content\/uploads\/usu203\/2005\/04\/pere_01.jpg\" alt=\"\" width=\"421\" height=\"314\" srcset=\"https:\/\/agora.xtec.cat\/iesperefontdevila\/wp-content\/uploads\/usu203\/2005\/04\/pere_01-300x225.jpg 300w, https:\/\/agora.xtec.cat\/iesperefontdevila\/wp-content\/uploads\/usu203\/2005\/04\/pere_01-200x150.jpg 200w\" sizes=\"auto, (max-width: 421px) 100vw, 421px\" \/><\/h3>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<h3>Comiat per Pere Fontdevila<\/h3>\n<p>Per o\u00adn comen\u00e7ar quan s\u00f3n tantes les coses que ens ballen per dins? Qu\u00e8 orfes de paraules per poder explicar una m\u00ednima part d\u2019all\u00f2 que ens remou el cap i el cor! Potser el millor sigui dir-ho de la manera m\u00e9s breu i senzilla: Avui estem tristos. Molt tristos.<br \/>\nI tanta tristesa junta no pot ser altra cosa sino l\u2019evid\u00e8ncia mateixa que ha valgut la pena coneixer-te, Pere. Ha valgut la pena tenir-te per company i amic.<br \/>\nCom te\u2019n fotries de nosaltres si ens sentissis dir aquestes paraules! Ens engegaries a pastar fang. Sense miraments. Amb un d\u2019aquells teus comentaris ir\u00f2nics i contundents. I faries molt ben fet, qu\u00e8 caram! Ens coineixiem massa per anar amb cerim\u00f2nies i paraules emotives. Haviem fet massa \u00e0pats i tertulies junts com per no saber qu\u00e8 t\u2019agradava de la vida i qu\u00e8 pensaves d\u2019aix\u00f2 i d\u2019all\u00f2 i de tot plegat. Per\u00f2 que hi vols fer, nano? No ens en podem estar. I encara que no t\u2019agradi, i perqu\u00e8 de fet tot aix\u00f2 no t\u2019ho diem a tu, que ja no hi ets, sino a nosaltres mateixos que ens sabem infinitament impotents davant la mort, les hem de dir. Garbellant t\u00f2pics, buscant noves maneres d\u2019expressar all\u00f2 que la humanitat sencera ha provat de dir moltes m\u00e9s de cent mil vegades sense sortir-se\u2019n mai.<br \/>\nNo volem pensar que has mort. Volem pensar que has viscut, Pere.<br \/>\nHas viscut amb tota la intensitat de la paraula \u201cviure\u201d. Has trobat all\u00f2 que, per a tu, donava valor a l\u2019exist\u00e8ncia. Gaudint-la; degustant-la com un bon \u00e0pat, o un bon vi, o un bon quadre, o una casa ben feta\u2026 o un tema de jazz (de Miles Davis, per na\u2019 b\u00e9). Has viscut i t\u2019hem pogut con\u00e8ixer. Gr\u00e0cies.<br \/>\nHem estat companys de feina, Pere. Hem entrat junts a les aules de la casa que ens vas fer per posar-nos cada dia davant uns joves amb qui hem batallat, amb qui a vegades ens hem discutit i que a vegades ens han tret de pollaguera i hem renyat; per\u00f2 amb qui tamb\u00e9 hem rigut i viscut molt, i que ens han donat la for\u00e7a dels seus quinze anys per fer-nos sentir eternament joves al seu costat. Quina sort, Pere, ser professors! I tu has estat dels bons, d\u2019aquells que ensenyen molt m\u00e9s del que s\u2019explica a la classe, d\u2019aquells que els alumnes miren com a company i es deixen prendre el p\u00e8l perqu\u00e8 es facin persones.<br \/>\nEn aquests moments les meves paraules no haurien de ser meves, haurien de ser la veu dels teus companys professors. I no s\u00e9 si me\u2019n surto. No s\u00e9 si estic dient all\u00f2 que tots i cadasc\u00fan de nosaltres et voldria dir, per\u00f2 s\u00e9 que tots ens reconeixem en la mateixa intenci\u00f3. Per aix\u00f2 em permeto adre\u00e7art-te la meva veu personal per donar-te comiat. I et vull dir ad\u00e9u tradu\u00efnt i parafrasejant paraules manllevades d\u2019un poeta, uns versos que just abans d\u2019ahir coment\u00e0vem amb els de seg\u00f3n de batxillerat, i que ara (qui s\u2019ho havia de pensar) prenen una dimensi\u00f3 inimaginable i no deixen de rondar-me en la mem\u00f2ria: Ets en nosaltres; et volem al costat nostre que encara hem de parlar de moltes coses, company; estimat company.<\/p>\n<p>J.F.R.<br \/>\n14 d\u2019abril de 2005.<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<h3>Gr\u00e0cies Pere, amic i mestre<\/h3>\n<p>S\u00f3n molts anys dedicats a ensenyar, i moltes les persones que hem apr\u00e8s de tu i amb tu.<br \/>\nLa teva manera de ser i de fer tan peculiar ens ha portat a estimar-te i a apreciar-te.<br \/>\nEl cam\u00ed que hem dibuixat amb tu mai s&#8217;esborrar\u00e0, i romandr\u00e0 en la nostra ment com la tinta en un paper.<br \/>\nAcompanyem en aquest moment la teva fam\u00edlia, els teus companys i amics, i a tots els que senten, com nosaltres, la teva abs\u00e8ncia.<\/p>\n<p>Alumnes de l&#8217;IES Gironella<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>&nbsp; Comiat per Pere Fontdevila Per o\u00adn comen\u00e7ar quan s\u00f3n tantes les coses que ens ballen per dins? Qu\u00e8 orfes de paraules per poder explicar una m\u00ednima part d\u2019all\u00f2 que ens remou el cap i el cor! Potser el millor sigui dir-ho de la manera m\u00e9s breu i senzilla: Avui estem tristos. Molt tristos. I [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":4967,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"site-sidebar-layout":"default","site-content-layout":"","ast-site-content-layout":"","site-content-style":"default","site-sidebar-style":"default","ast-global-header-display":"","ast-banner-title-visibility":"","ast-main-header-display":"","ast-hfb-above-header-display":"","ast-hfb-below-header-display":"","ast-hfb-mobile-header-display":"","site-post-title":"","ast-breadcrumbs-content":"","ast-featured-img":"","footer-sml-layout":"","theme-transparent-header-meta":"","adv-header-id-meta":"","stick-header-meta":"","header-above-stick-meta":"","header-main-stick-meta":"","header-below-stick-meta":"","astra-migrate-meta-layouts":"default","ast-page-background-enabled":"default","ast-page-background-meta":{"desktop":{"background-color":"var(--ast-global-color-4)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"tablet":{"background-color":"","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"mobile":{"background-color":"","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""}},"ast-content-background-meta":{"desktop":{"background-color":"var(--ast-global-color-5)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"tablet":{"background-color":"var(--ast-global-color-5)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"mobile":{"background-color":"var(--ast-global-color-5)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""}},"footnotes":""},"categories":[29,1,89],"tags":[],"class_list":["post-530","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-portada","category-institut","category-visual-i-plastica"],"post_mailing_queue_ids":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/agora.xtec.cat\/iesperefontdevila\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/530","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/agora.xtec.cat\/iesperefontdevila\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/agora.xtec.cat\/iesperefontdevila\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/agora.xtec.cat\/iesperefontdevila\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/agora.xtec.cat\/iesperefontdevila\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=530"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/agora.xtec.cat\/iesperefontdevila\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/530\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4969,"href":"https:\/\/agora.xtec.cat\/iesperefontdevila\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/530\/revisions\/4969"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/agora.xtec.cat\/iesperefontdevila\/wp-json\/wp\/v2\/media\/4967"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/agora.xtec.cat\/iesperefontdevila\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=530"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/agora.xtec.cat\/iesperefontdevila\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=530"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/agora.xtec.cat\/iesperefontdevila\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=530"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}